We zijn nog geen kilometer verder als we een gierende Jerry door de portofoon horen. Zo te horen is er iets geweldigs leuk gebeurd. Met horten en stoten vertelt Jerry dat puntenel in zijn enthousiasme om een goede plek te vinden, de beek in is geplonsd en volledig kopje onder is gegaan. Dat we dat nu net hebben moeten missen, daar hadden we wel wat voor over gehad om dat live te zien! Gelukkig zijn de andere twee snel en is het hele voorval vastgelegd.

Wij rijden nog een behoorlijk stuk de special op, die tot dan toe, redelijk te berijden is. Op een plek met een waanzinnig uitzicht zetten we ons kamp op. Jaja, er is dit jaar geïnvesteerd in LUXE!! Als eerste rollen we de luifel van ‘ Cap Africa’  uit en we baden ons gelijk in de luxe van schaduw. Onze keuken is als volgende aan de beurt. Dankzij ‘De Zinkzetterij’ hebben we nu een koffiedsipencer, zijn onze EHBOkist en Batman zijn gereedschapskist perfect vastgezet, Peter Molthoff, bedankt! Ze hebben ons uitgelachen om de ideeën voor onze keuken, maar wat zijn we er blij mee.

Na het fotograferen nemen we een gave beslissing; we gaan de hele special afrijden! Door tijdgebrek gaan we normaal zo snel mogelijk van de track af om verder te gaan. Maar nu gaan we ervoor! Het is waanzinnig gaaf, al weten de mensen die me goed kennen dat ik wel met dichtgeknepen billen in mijn stoeltje heen en weer geslingerd wordt. Maar jongens, wat is de 105 goed en sterk! Waar deelnemers stranden en zware schade oplopen loopt onze Landcruiser als een zonnetje door het terrein dat heel zwaar is geworden door alle deelnemers.

Het was een ervaring om nooit te vergeten maar het wordt wel heel erg laat. En laat betekend voor ons géén slaap! Snel naar het bivak, roadbook ophalen, eten, lunch scoren en op naar de volgende special.
In het donker is de special totaal niet te vinden, dus besluiten we ons bivakje (4 tentjes) bij een verlaten tankstation op te slaan. Ik ben het er niet helemaal mee eens, het is nogal smerig maar een alternatief is er niet. Ik zet mijn klokje en zie dat we sinds vrijdag precies 1.51 uur kunnen slapen. Heerlijk!

Tekst: Sabine Weghorst
Foto: DakarPress