Hij is de bescheidenheid zelf, de winnaar bij de auto’s van Le Dakar 2011. Nasser Al-Attiyah is zo ontzettend blij, maar niet alleen voor hemzelf en het Volkswagen Team,maar vooral voor iedereen die hem de afgelopen jaren heeft gesteund. ‘Dit is niet mijn overwinning, maar een overwinning voor mijn volk. Ik heb alles aan hun steun te danken, er zijn nu heel veel mensen blij en gelukkig en dat ontroerd mij.’ Volgens veel deelnemers was het een zware rally, wat vindt Nasser van Le Dakar 2011? ‘ Ja, de rally was ongelofelijk zwaar en ik sta nog te shaken, het niveau was erg hoog! Ik beleef de hele rally keer op keer en ik weet waar ik mijn kans heb gegrepen en een voorsprong heb gecreëerd en heb behouden: in de etappe Copiapo – Copiapo. Na de grote teleurstelling van vorig jaar wist ik dat ik geen fouten meer mocht maken en dat is me gelukt!’ De man uit Qatar laat me zijn kippenvel zien als hij beseft dat hij de zwaarste rally ter wereld heeft gewonnen: ‘Dit is mijn grootste overwinning ooit en een man kan niet gelukkiger zijn dan ik nu ben!’

Als eersten komen de motoren over de finish. Het publiek is uitzinnig van vreugde en geniet met volle teugen van het finishspektakel op de Baradero Racing Track in Buenos Aires. Maar niet alleen de menigte is enthousiast, ook de Nederlandse deelnemers die over de finishstreep rijden zijn door het dolle. Hieronder wat eerste reacties:

Frans Verhoeven komt als eerste over de finishstreep en dat is niet zo gek, hij wint de allerlaatste etappe van Le Dakar 2011. Toch voelt hij een kleine teleurstelling. ‘Ik voel me natuurlijk super maar ben toch een beetje teleurgesteld voor het algemeen klassement maar ik heb mezelf opgepept en ben gewoon doorgegaan en heb dat afgesloten met de dagoverwinning vandaag en dat maakt veel goed. Ik heb de afgelopen twee weken volgens mij elke notering in de top tien gehad. Uiteindelijk dus toch een top Dakar voor mij!’

Henk Knuiman kan nog even geen woord uitbrengen. Hij is nog niet zeker waar hij staat in het klassement, doordat hij nog een bezwaar heeft liggen. Hij omhelst zijn monteur Wim en roept uit: ‘Zonder jou had ik het echt niet gered, dank je, Wim!’ Even later heeft hij zijn zoon aan de telefoon die hij uitlegt dat het eindklassement nog niet duidelijk is. Ondertussen heeft de organisatie Henk in zijn gelijk gesteld en mag hij een twaalfde positie noteren.

Ondanks het gemis van zijn teamgenoten Evert Kroon en Thomas Debois heeft Teus Visser een geweldige Dakar Rally gehad. ‘Ik heb wat kleine probleempjes gehad, maar dat heeft iedereen natuurlijk. Het is een hele bijzondere rally geworden, ik heb het nog nooit zo goed gedaan! Ik hoop dat Evert trots op me is, ik dank zoveel aan hem, ik draag deze Dakar aan hem op!’

Hans Jos Liefhebber is na de finish nog bezig met de laatste etappe, hij zag twee motorrijders voor hem in een greppel duiken en is blij dat hem dat niet overkwam. Hij is vrij nuchter en als ik hem vraag hoe hij zich nu voelt zo vlak na de finish, antwoord hij: ‘Tja, het gaat goed.’ Of hij tevreden is over zijn eindklassering kan hij nog niet zeggen, hij weet op dat moment nog niet waar hij staat. Nu is bekend dat hij als 35ste in het algemeen klassement is geëindigd. We horen later of die notering naar zijn tevredenheid is.

‘Helemaal te gek was het! Ik ben heel erg blij, twee weken lang concentreren en doorbijten en dan lukt het!’ Erik Kofman is erg tevreden over zijn eerste Dakar optreden en dat mag hij zijn. Bij Copiapo ging het niet helemaal zoals hij het in zijn gedachten had maar hij heeft zich daarna weer prima hersteld.

Het leek wel een onmogelijke rally te gaan worden voor Richard de Groot. Hij had dit jaar veel problemen en werd zelfs door een truck van een duin gereden. Toch staat hij weer aan de finish. ‘Ja, super! Het was best wel pittig maar tja, kwestie van doorrijden, doorzetten en doorbijten en alles een beetje heel zien te houden.’ Het klinkt zo eenvoudig als Richard het verteld maar we weten wel beter!

Onno Ellens heeft de finish gehaald en is opgelucht. ‘Vooral de laatste dagen vond ik zwaar, echt zwaar. Ik zag het ook wel om me heen, iedereen had het moeilijk en dat sterkte mij eigenlijk weer. Ik ben heel tevreden, zeker als je bedenkt hoeveel deelnemers er uit zijn gevallen. Ik ben niet snel trots op mijzelf maar in dit geval toch lekker wel!’

Hij wilde heel erg graag in de top vijftien belanden en dat is gelukt. Met zijn navigator Harm Scholtalbers heeft hij goede zaken gedaan. ‘Mooie maar zware Dakar gehad en super tevreden!’ Ook Harm is dolenthousiast, hij heeft twee hele mooie weken gehad en is heel diep gegaan. Voor hem was het een fantastische rally. Eric Verhoef, vorige navigator van van Loon die helaas door rugproblemen moest afhaken, kan niet meer wachten en plopt een fles champagne open om te toosten op het succes van de equipe van Loon.

Terwijl drie van de zeven gestarte buggy’s de finish over rijden vertelt Chris Leyds dat hij zeer tevreden is. De McRae Buggy’s zijn technisch goed en de belangstelling is groot voor de kleine mosquito’s. Tim Coronel is de enige Nederlander die finisht. Liet hij vorig jaar nog weten nooit weer zo’n avontuur aan te gaan, dit jaar staat hij weer aan de finish en is hij al bezig met volgend jaar. Ook Tim gelooft in het project van Chris Leyds.

Peter Versluis van Veka is zeer tevreden ondanks zijn eigen uitvallen eerder in de rally. ‘Helemaal prima! Franz (Echter) is er zelfs emotioneel van, volgens hem was dit de zwaarste Dakar die hij heeft meegemaakt.’ Marcel van Vliet van het Veka team vindt het fantastisch om weer aan de finish te staan. ‘Zeker met dit nieuwe team. Dit is alles wat er in zat, ik was de eerste week fysiek niet optimaal. Maar het resultaat van het hele team geldt en dat is prima.’ Zijn navigator, de vriendelijke Serge Bruynkens, wordt het bijna te veel. ‘Ik heb dat altijd als ik start of een finish bereik, dat is een soort ontlading. Het is een heel mooi team, alles klopt. Het is mijn zevende, achtste Dakar en dit is voor mij voor het eerst dat ik in zo’n mooi georganiseerd team zit.’

Martin van den Brink en zijn monteur en navigator zijn heel erg blij met het behalen van de finishlijn. De eerste overwinning behaalden ze aan de finish van de eerste etappedag die vorig jaar voor hen zo desastreus verliep. Het hele team lijkt een grote familie en de achterban is groot en veel van hen zijn op dit moment in Buenos Aires aanwezig om samen met het Mammoet Team de elfde positie algemeen te vieren.

Frits van Eerd heeft zijn missie volbracht met zijn Jumbotruck, hij is gefinisht. Eerder deze week deed hij duidelijk uit de doeken wat zijn visie op zoiets als een Dakar Rally is. Volgens hem was de laatste proef nog een hele zware. Frits is zeer tevreden over het resultaat, zeker met zijn weinige Dakar ervaring. Hij heeft twee Dakar Rally’s gereden en beide keren is hij ook gefinisht.

Terwijl Jan Lammers aan de ene kant uitstapt, staan Gerard van Veenendaal en Willem Tijsterman naast elkaar te grijnzen. Gerard: ‘ Het is ons gelukt! Ons doel was samen met Jan te finishen zonder schade, en dat is op een klein krasje op de bumper na gelukt. We zijn dik tevreden.’ Willem legt uit dat ze Jan wel moesten sturen. ‘Jan rijdt prima, hoor, maar kon onze ervaring wel gebruiken. Dat is niet altijd makkelijk over te brengen maar we hebben onze best gedaan en het resultaat is er na.’

Peter van den Bosch straalt helemaal als hij uit zijn truck stapt en terecht. Met een volledig nieuw team zijn ze, met nieuw opgebouwde trucks aan de start verschenen en ook gefinisht. Hij wacht nog op XDakar teamgenoot Eimbert Timmermans die elk moment kan binnenkomen en dan is 100% over de streep gekomen. Alle reden om ‘super tevreden’ te zijn.

Hij heeft diverse pogingen gedaan om in Dakar terecht te komen, met een Dakar Rally, Amsterdam-Dakar Challange of een reisprogramma, maar het leek maar niet te lukken. Nu dan eindelijk wel! En hij is blij. ‘Het is de eerste keer dat ik Dakar haal, ook al is het in Buenos Aires! Het is echt geweldig geweest. Het waren twee heel bijzondere weken, ik vond het indrukwekkend.’ Samen met de ervaren Paul Verheyden en Thijs Daandels heeft hij een mooie prestatie neergezet. ‘De Argentijnen zijn zo ongelofelijk enthousiast. Als navigator heb je te weinig tijd om echt om je heen te kijken, ik was nogal druk met snelheid, de route en dergelijk. Met mijn beperkte ervaring als navigator heb ik het best druk gehad in de duinen maar ik heb daar ook het meest genoten en het ging eigenlijk hartstikke goed. Vandaag, op 10 kilometer voor de finish, ging ik even de mist in, ik zag gewoon een afslag over het hoofd. Maar al met al ben ik zeer tevreden en een geweldige ervaring rijker!’

Als Johan Elfrink een meter de finish over rijdt trapt hij ferm op de rem, gooit zijn deur open, springt over de afrastering en duikt weg tussen het publiek, iedereen met open mond achter latend. Waar gaat Johan heen? Twee seconden later wordt alles duidelijk; vanuit zijn truck heeft hij zijn oog laten vallen op een zwembadje en dat kon ie niet voorbij laten gaan. Hij neemt een duik en gaat volledig kopje onder! Het moge duidelijk zijn dat Johan een blij mens is met zijn trucks en het hele team!
Even later komt de tweede truck met Teun Stam over de finish. Zij zien er niet zo afgebrand uit als de andere Dakaristen. Het wordt me al snel duidelijk waarom; alsof het afgesproken is met Johan zijn zij bij een boer met een zwembadje gestopt en hebben een duik genomen en lekker gepoedeld! Teun: ‘Het was een zware Dakar, zeker met de duinen! Des te mooier is het als je de finish haalt, toch? Het was een echte Dakar, voor echte mannen, haha!’

De mannen grijnzen van oor tot oor, en als ik vraag hoe het is gegaan hoor ik een heel nuchter: ‘Het ging prima!’ maar als je net als het team Smink voor de eerste keer de finish haalt in zo’n zware Dakar Rally dan is dat wel meer dan prima. Jos Smink: ‘Deze laatste etappe was erg snel en stoffig, maar we hebben het gehaald en zijn tevreden!’ Helemaal gelukkig lopen ze gezamenlijk verder.






Tekst: Sabine Weghorst
Foto: DakarPress