De negende etappe van Antofagasta naar Iquique begon vroeg voor Coronel. Even voor 11:00 uur lokale tijd ging Tim van start aan de 556 kilometer lange getimede special stage. De etappe was in 2-en gesplitst waardoor de deelnemers halverwege een bijna 100 kilometer lange verbindingroute moesten afleggen alvorens ze richting één van de mooiste finishplaatsen van Le Dakar konden rijden. De finish in Iquique is altijd spectaculair omdat de deelnemers hier vanaf een hoge duin zo richting de oceaan rijden.

De special stage bestond ook vandaag weer voor een groot gedeelte uit stenen, maar de Maxxis McRae Buggy weerde zich kranig. Tijdens het eerste gedeelte van de etappe kende Coronel dan ook geen problemen en kwam hij op een mooie 40ste plaats algemeen op de verbindingsroute aan. Na de verbinding waren er nog twee waypoints te gaan tot aan de finish en dit gedeelte bestond vooral uit zand en duinen. Tim reed ook hier vrijwel probleemloos doorheen, maar ongeveer 25 kilometer voor de finish begon de koppeling te haperen. Door het water en stof op het parcours was de koppeling van de McRae Buggy vast gaan zitten waardoor er bijna geen aandrijving meer was. Er zat niets anders op voor Coronel om zelf te gaan sleutelen en het euvel proberen te verhelpen, maar er kwam ineens hulp uit onverwachte hoek.

Een Maxxis pick-up truck zag de oranje buggy staan en sleepte Coronel het laatste stukje duin over waarna hij op eigen kracht verder kon. De koppeling haperde nog wel, maar de buggy kreeg net voldoende tractie om de afdaling richting de finish te maken. Zo verloor Coronel wel wat tijd, maar kwam hij uiteindelijk als voorlopig 54ste en als 3e single seater over de finish. In het algemeen klassement steeg Coronel wat plaatsen, maar in het single seater klassement moest Tim de Fransman William Alcaraz met de Polaris voor zich dulden. Coronel bezet na negen etappes de tweede plaats in dit klassement.

Tim Coronel: “Het was weer een goed dagje vandaag tot op bijna 25 kilometer voor de finish. Vanwege het zand en het water op de proef kreeg ik problemen met de koppeling, een probleem wat ik vorig jaar ook een keer gehad heb. Ik moest daardoor het laatste stuk langzaam rijden en kon op een gegeven moment niet meer verder. Net toen ik aan het sleutelen was kwam er een Maxxis pick-up truck aanrijden die mij het laatste duintje over geholpen heeft. De rest van de proef kon ik op eigen kracht verder en wat is het dan mooi om boven aan die torenhoge duin aan te komen en de zee en het bivak te zien liggen. De afdaling ging goed en ondanks wat tijdverlies was ik toch op tijd binnen. Ze zeggen wel eens het venijn zit hem vaak in de staart, nou dat gold vandaag inderdaad voor mij.”

foto's copyright DakarPress Team

www.dakarpress.nl