Als een nomade leven.
Dagboek 13 januari 2012 (Team Report)

Het DakarPress Team startte in Afrika, waar deze haar eerste ervaring opdeed. Team captain Leon Jansen, begon 9 jaar geleden met zijn passie voor Dakar. Het onbekende. Hij ontdekte nieuwe landen en continenten. En weet Leon, dat hij altijd weer thuis kan komen. Waar zijn vrouw Sonja en zijn twee kinderen, Belle en Guido de Dakar-nomade weer laten wennen aan het leven in Nederland. Voor de overige zeven teamleden is het ook een wijze levenservaring en zullen zij de komende maanden nog regelmatig Dakarzand vinden tussen hun persoonlijkespullen en apparatuur. Maar eerst naar Lima.
Soms is een dag niet wat je er van verwacht.

Tammo Witmondt Dakarpress Team #1013: Gisteren avond zijn we op tijd op onze locatie aangekomen. Een plek midden in een duinenwoestijn. Zo mooi, zo onaangetast, zo stil. Met een heel mooi uitzicht. We hebben eigenlijk aldoor goed zicht in de nacht omdat het helder weer is en de maan schijnt. Voor we gaan slapen, moeten we nog wel de foto's uploaden via de satelliet. Maar dat is geen straf. We kunnen deze nacht een uur of zes te slapen. We waren gisteren na onze zwemfeest en de sleeppartij toch op tijd in het bivak. Na een tijdje kletsen en gekkigheid uithalen, zijn we dan toch eindelijk in onze tenten geschoven. Maar in de tent is het lastig genieten van de sterrenhemel. Er zit namelijk geen glazen dak in mijn Quachua 2 seconden tent. En optie die niet leverbaar was zo vlak voor de Dakar. Gelukkig zijn deze tentjes heel flexibel. Als je in je tent ligt, met je hoofd bij de ingang, dan trek je de flexibele tentstokken met tentzijl samen naar beneden, en heb je opeens veel meer zicht. Natuurlijk was het makkelijker om gewoon in het zand te gaan liggen, maar dat is zo gewoon.
Feestje in de Duinen
Op de plek waar de rijders van het vlakke deel van de woestijn de duinen ingaan, is een hele grote party-tent compleet met catering neer gezet. Nu nog leeg, maar straks vol met allemaal mensen die onder het genot van wat lekkers willen zien , voelen en ruiken wat de Dakar is. Op nog geen tien meter afstand razen de coureurs langs. Gelijk in de duinen blijkt al hoe zwaar het gaat worden. Er staat al een auto vast in een duinpan. Later zullen er nog veel meer volgen.

Zandkoekje van eigen deeg
Zowel motoren als auto's moeten zandhappen. Sommigen komen heel ongelukkig vast te zitten, anderen komen op een verkeerd deel uit en moeten dan terug naar het begin en het opnieuw proberen. Maar altijd zijn er de lokalen die helpen, en aanmoedigen.


Als op een gegeven moment twee Landcruisers van de organisatie aan komen rijden en de duinen in rijden, verbazen we ons over de souplesse en het gemak waarmee ze verder gaan. Tot het moment dat één van de twee een duintje over rijdt waar aan de achterkant een duinpan is. Gewoon een kom, in plaats van een schuine helling. De chauffeur is verrast en wil zijn auto omhoog uit de pan sturen in plaats van mee te rijden met de helling. Zijdelings over de helling een helling omhoog rijden betekent dat je het risico loopt dat je kantelt, en dat deed hij. Na een koprol komt de auto op zijn zij terecht. De chauffeur en zijn bijrijdster geschrokken in de auto achterlatend. Het publiek is uitzinnig. Ze schreeuwen en rennen naar .de auto toe om te helpen. Iets te enthousiast beginnen ze aan de auto te duwen om hem op zijn wielen zetten. Maar de beide mensen zitten er nog in. Ze moeten wachten tot beide eruit zijn. De chauffeur kan er als eerste uit, want zijn deur is nu de bovenkant van de auto. Ik denk dat de man zijn baas moet bellen en zeggen dat zijn spiegel kapot is. Als zijn baas dan zegt:”je kan toch je reserve spiegel monteren ?” Dan moet de man antwoorden: “Dat lukt niet, de auto ligt erop”.
Hij roept tegen de mensen te stoppen met duwen en klimt uit de auto. Als hij ook zijn bijrijdster uit de auto heeft geholpen, kan het publiek zijn werk doen. De auto staat zo op zijn wielen, en na controle van de olie kunnen ze weer verder. De rolkooi heeft zijn werk gedaan. De auto zit van onder tot boven in de deuken, maar de cabine is nog heel.


Even later horen we het gebrul van een dikke acht cilinder Hummer. Terwijl Robby Gordon al op spectaculaire wijze is langs geweest. Het is de Hummer van Nasser Al Attiya. Hij is uit de wedstrijd en rijdt niet meer mee. Als ik naar de auto loop komen er twee mannen van Robby Gordon’s team uit de auto. Ze komen gewoon even kijken. Ik raak in gesprek met Bob. Hij verteld dat de A.S.O. niet eerlijk is over het afkeuren van de vacuum installatie. Hij zegt dat bij de technische keuring de auto goedgekeurd is met deze installatie. Maar nu opeens niet. De vacuum slangen zijn aangesloten op twee meters, wat kan daar fout aan zijn. Even later neemt Bob een vrouw mee in zijn Hummer om even een rondje te rijden. Net als Robby is Bob een echte showman. Hij rijdt weg met een wielspin die volgens mij minutern duurt. Ons in het stof achterlatend.
Koppositie
Als ik later weer op de track sta om opnames te maken, dan blijkt dat er een kuil is ontstaan direct achter de eerste heuvel. Hierdoor zijn er een aantal mooie sprongen te zien. Maar sommige auto’s komen zo hard met de voorkant van de auto in het zand, dat je de grond voelt dreunen. Het is de hele dag spectakel.
Soms is een dag niet wat je ervan verwacht. Je verwacht een dag waarbij je mooie foto's kan maken in een mooie omgeving, zonder veel publiek. Maar vandaag was een dag met heel veel publiek en veel gebeurtenissen, het was de dag van de sensatie! Wij hebben weer genoten.

Zelfs onderweg naar het volgende bivak, als we stoppen om onze banden op te pompen. Dan stop er spontaan iemand bij ons en bied ons iets te drinken aan. Hij heeft een emmer bij zich waar drinken in zit. Het is een vruchtendrank met hele blokken ijs erin. Wij genieten weer, de mensen in Peru zijn erg vriendelijk.
Foto's Copyright DakarPress TEam 2012
www.dakarpress.nl
Statements van de dag:
- Quote van Fred: “Roeland je mag de track niet blokkeren met je rugzak”
- Quote Dakar Press Team: “Fred: je mag de track niet blokkeren met een Dodge
- Gave duinchaos: Landcruiser rollen mooi.
- Bob is my new friend.
- Mijn spans wordt steeds beter.




sponsoren
DakarPress Team
DakarPress Team
compleet overzicht sponsoren
More news
- Geen Elfstedentocht voor het Dakar Press Team
- Ruim honderduizend keer Dakar
- Internationaal bereik voor DakarPress Team
- Dakar Rally Jaarboek 2012
- Succes herhaald
- Nog even spannend
- Betrouwbaarheid sleutel tot succes
- Zonder verliezers geen winnaars
- Nog een kleine stapje naar het podium
- Als een nomade leven.
- Geen zware maaltijd voor de finish
- Nederland tegen Rusland
- Wij komen in de buurt van Lima
- Samen naar Lima
- Daar worden wij vrolijk van
- Onbekend gebied
- Met een reddende engel naar de finish
- Gas erop en richting Nasca
- MINI Monster
- TV helden
Nog even spannend

De laatste etappe van Pisco naar Lima was meer een formaliteit, maar toch moest er nog 29 kilometer op tijd gereden worden voordat Tim aan de 100 kilometer lange verbinding naar het podium in Lima kon beginnen. Om 9:05 uur lokale tijd ging Coronel als 45ste van start en hij hield het nog even spannend. Het duurde even voordat Tim aan het enige waypoint voorbij kwam, maar uiteindelijk finishte hij op en 70ste plaats en kon zijn weg richting het podium gaan inzetten



