Uitslapen!, hebben we afgesproken maar dat gaat niet zo goed als je in het ritme van een uurtje of twee drie slaap per nacht zit. Douchen en echt ontbijten dan maar. Aan tafel ontmoeten we Jerry, Dirk en puntenel.

De vorige dag is Leon iets te enthousiast geweest om een vakantiekleurtje te krijgen en moet daar nu voor boeten. Hij heeft zijn rug behoorlijk verbrandt en heeft het koud, terwijl het toch echt een prima temperatuurtje is. Dat lijkt veel op een zonnesteek. Zoveel mogelijk aftersun erop smeren dan maar!

In Arica, de noordelijkste plaats van Chili, is de rustdag. Nog maar tien kilometer verwijderd van de Peruaanse grens ligt het immense bivak van Le Dakar 2011. Dit is de dag dat de coureurs weer een beetje op adem kunnen komen en de monteurs de tijd krijgen om de voertuigen helemaal na te lopen en in optimale staat aan de start van de volgende etappe te laten verschijnen.

En weer had ik een te grote bek! Had ik nu maar geen opmerking gemaakt over Fred z’n 2-seconden tentje want dat is vragen om problemen. Nog geen dag later geeft die van mij er de geest aan! Ik mag het mijn dierbare tentje niet kwalijk nemen, hij gaat al 3 jaar mee op allerlei avonturen.

We staan s morgens op, in de veronderstelling dat de motoren al om ons heen aan het rijden zijn maar als we schuchter uit onze tentjes te voorschijn komen, blijken dat de locals te zijn. Fred staat te springen om te beginnen en vertrekt met de Noorderzon.